bir işletmeyi yönetmek oldukça büyük bir mahareti gerektirir. bir işçinin veya ustanın mesleğindeki göstergesi verdiği emek ve bunun kullanımındaki niteliktir. yine üretimi gerçekleştirmesi için geçen zamanda gelirinde önemli rol oynar
bir işletmeyi yönetmek oldukça büyük bir mahareti gerektirir. bir işçinin veya ustanın mesleğindeki göstergesi verdiği emek ve bunun kullanımındaki niteliktir. yine üretimi gerçekleştirmesi için geçen zamanda gelirinde önemli rol oynar.
ama işletmecilerin rolü daha farklıdır. onların fonksiyonları emeklerinde değil yönetim, planlama, hedefe ulaşmada yönlendirme ve organizasyonla ilişkilidir. bu yüzden daha çok beyinsel faaliyet, sabır, dayanıklılık önem arz eder. bütün bunların kendini gösterdiği alan ise “dil”dir. girişimcinin kullandığı dil niteliğini ve maharetini ortaya koyduğu gibi, eğilim ve niyetini de belirtir. dolayısıyla söylemleri hem yandaşları, işçileri için hem de piyasadaki rakipleri için çok büyük bir dikkatle takip edilir.
dolayısıyla bir iş adamının sözüne güvenilir olması, itibarı ve şahsiyeti yaşamında temel özelliktir. ancak böylesine önemli bir fonksiyon bazen yöneticileri psikolojik boyuta varan düzeyde olumsuz da etkilemektedir. rakiplere koz vermemek, planlarını kaptırmamak, kazancının düzeyini belirtmemek, yöneldiği piyasayı sır gibi saklamak, buna karşılık yapacağı ani hamle ile büyük bir kazanç, kar ve başarı elde etmek vb benzeri taktikler hep kafayı meşgul eder. yani hep tetikte olmak, hep hazırkıta beklemek bireyi çok zorlar. nihayetinde stres ve psikolojik kaynaklı hastalıklar iş adamının yakasını pek bırakmaz.
böylesi bir durumda genelde yöneticiler ketum olurlar. pek konuşmamaya hele hele iş konusunda kimseye birşey söylememeye gayret ederler. böylesi yönetim anlayışı genelde klasik olarak tanımlanır. ve hala yaygındır.
öte yandan çok konuşanlar var. özellikle de ortak sektörlerde veya işletmelerde yer alan yöneticiler buna mecburdurlar. bir nevi bunların sermayesi de konuşmaktan ibarettir. bunlar daha çok piyasa bilgilerini açığa çıkarmakta, deneyim ve tecrübelerini hızla aktarmakta üstelik işletme sırlarını reklam, tanıtım, yatırım hedefleri bağlamında kamuoyuyla paylaşmaktadırlar. çünkü bundan güç almaktadırlar ve bunların geneli de halka mal olmuş marka türü işletmelerdir. ki çoğunlukla güçlerini olduğundan fazla yansıtma gereğini duymakta, yine en özgün yanları imaja dayalı faaliyet göstermeleridir. imaj ise reklam, tanıtım, sosyal, kültürel desteklerle ayakta tutulmaktadır. genelde günümüz işletmeleri giderek bu yöntemi tercih etmektedirler. ancak bu yönlü bir faaliyetinde maaliyeti özellikle reklam ve tanıtım yatırımlarının hem maaliyeti giderek büyümekte hem de kamuya mal olmuş bir işletmenin herhangi bir yanlışının anında halka duyulması da mümkün ve bundan dolayı imajın bir anda yerle bir olması da mümkün.
üçüncü bir işletme türü ise giderek gelişmekte olan informasyon stratejisine sahip olan işletmelerdir. bunlar ikincisine benzer yöntemi tercih etmekle birlikte riskleri minimize etmek için de alternatif yöntemler geliştirirler. bir yandan imajlarını arttırmak için gerekli araçları kullanırken, bir yandan da içinde bulundukları sektöre dair birçok bilgi yayarlar. bu bilgilerin büyük bölümü gerçekle ilgisi olmayan, hayal ürünü söylemlerden ibarettir. örneğin sektörde çok ciddi gelişmelerin olacağını vurgulamakta ve bununda öncüsü oluğunu yaymaktadır. yeni teknolojilerin ve cazibe merkezlerinin artık bu sektörde olduğunu belirmektedirler. kendilerini artık bu sektörde tek güce dönüştüklerini belirtirler. yeni yatırımlarının yolda olduğunu söylerler. yeni stratejiler geliştirdiklerini söylerler. başka işletmelerle birleşmeye gitmekte olduklarını , görüşmelerin heran sonuçlanmakta olduğunu söylerler.
bütün bunlardan amaç kamuoyuna veya tüketicilerine dinamik olduklarını, herşeyin kendi ellerinden geçtiğini, her yeni gün bir başka başlangıç yaptıklarını ve bu yüzden de tek umudun kendileri olduğunu yaymaktadırlar. işte bu kirli informasyon, dezenformasyon veya imaj yapıcılığı olarak belirmektedir.
oysa kendileri gerçekte belki başka yatırımlarla uğraşmaktadırlar. ya da bütün yıl boyunca aynı ürün ve üretimi yapmaktadırlar.
bu davranış bireysel işletme anlayışında da kendini dışa vurur. hani bir masada bir işletmeci hayallerini gerçekmiş gibi anlatırya. her gün birşey söyler oysa bakkalı, atölyesi hergün aynı işi yapmaktadır. ya da varsa yeni bir girişimi kimse hayali söylemler arasında gerçek olanı ayırd edemez. taa ki realize oluncaya kadar. bu da bir nevi en başa dönersek ketum adamın bilgi ve sırlarını gizlemesinin bir başka hali oluyor işte.
