Ölenin Adı Kürt Olunca- Ali Haydar Gürbüz

Benim memleketime depremler düşmüş

Yüzlerce ölü binlerce yaralı vermiş

Evleri yıkılmış,

Çocuklar çaresiz, umutsuz

Etrafa öylecene bakışlar saçıyormuş

Koşuşmalar ağlaşmalar

Toprak yığınları arasında sıkışmış hayatlar

Ve kurtarılmayı bekleyen gözler

Anasız babasız kalmış bebeler

Ve kimsesizler sahipsizler

Biri öbürüne karışmış duygular

Ve sonsuz muhatapsız yakarışlar

Bakıyorumda kimlerin umurunda

Hangi dünyanın umurunda

Kürt halkı yasta, dayanılmaz acılar içerisinde

ölüm gelirse doğudan hoşgelir misali sevinenler

Devlet umarsız, topal ayak yürür Wan’a

Ağlarmısın gülermisin hallerine

Gel gör ki bu topal devlet

Depremin bir adım ötesinde

Tüm hızıyla ve öfkesiyle

Gençlerimize karşı savaşta acımasız

Kimyasal silahlar kullanmakla

Misket bombaları atmakla meşgulmuş

Gözleri dönmüş önlerine geleni birde onlar vurmuş

Çocuklarımızı birde onlar katletmiş

Depremin yaraladığı yüreklerimizi

Kahpe kurşun ve kimyasallarla yakmışlar

Şehirlerde kalanları içeri tıkmakla meşgulmuşlar

Ve ben yıllarca kardeş inancımla sarıldığım

Ve hiçbir koşulda bırakmadığım

Geleceğe dair tüm umutlarımda birlikte taşıdığım

Ortak bir yaşam tasarladığım

Türk kadeşlerimden bazıları sevine durmuş

Yardıma koşanlarda olmuş

Ama ben yaralandım bir kere

İnsanlığın batıda gömütleştiğine şahit oldum

Ölenler kürtler olunca

Vurulanlar kürt olunca ölümün rengi başkaymış

Hey gidi haydar can haydar

Sende bu osmanlı soyundan merhamet mi bekledin

Barış kardeşlik eşitlik mi bekledin

Şimdi kim durduracak ortada akan ve durmayan bu kanı

Söylesene şimdi kim değiştirecek bu yazgıyı

Şimdi bu kuyruk acısını evlat sancısını

Ortadan nasıl kaldıracağız

Vurulan ve ölen kürtler olunca

Yürekleri katı

Gözleri kör, kulakları sağır olur dünyanın

Hey gidi insanlık heyyy

Hey gidi dünya heyyy

seninde allahın var mı sandın!!!

                    II

Ülkemde uzak bir diyardayım

İşyerinde makina gürültüsü o biçim

Kulaklarımın zarı patlarcasına sesli

Beynimin içi bir o kadar dolu

Memleketin cayır cayır yandığı bir anda

Bir dakikalıkta olsa düşünmeden kurtulmam mümkün mü?

Unutmam unutabilmem mümkün mü?

Dalıp gidiyorsun işte

Olan bitenlerin hesabı var kafada

Ve sanki memleket senin içinde yuvalanmış

Çalışma arkadaşımın sesiyle irkildim

Klaus bana sesleniyordu

Birşeyler soruyordu

Gözlerinde adeta ateş fışkırıyordu

Endişe mi desem öfke mi desem

Açtı ağzını yumdu gözünü Verdi veriştirdi

Söylesene Ali dedi siz kürtlerin

Benim sokağımdaki bu feryadı nedendir?

Benim caddemdeki bu haykırışı neden?

Sorun varsa gidip ülkenizde halledin

Benim halkımı rahatsız edişiniz neden?

Benim şehrimdeki bu kavganız öfkeniz neden?

Klaus haklı tabi

Neden neden neden?

Soruların ardı arkası kesilmez

Sor sorabildiğin kadar

Çoğalt çoğaltabildiğin kadar

Sistem seni o kadar daraltmışki

Benlik yaşama hapsetmişki

Başkalarının çığlığındaki amaçları Umursamaz olmuşsun

Kürtlere yönelik sorulacak o kadar çok soru var ki

Klaus haklı tabi

Yıllardır bu sokaklarda az yürümedik

Az ceza ödemedik Alman devletine

Az hakaretlere uğramadık

Siyah kafalılar yine yürüyor seslerini az duymadık

Az tutuklanmadık yatmadık zındanlarda

Bağıran kürt olunca

Yürüyen hakkını isteyen kürt olunca

Batılı kardeşim Klaus’da

Tıpkı türk kardeşim Fatih gibi rahatsız oluveriyor

Zındanların kapısını ardına kadar açıveriyor

Joblar Gazlar kovalamacalar ve kelepçeler

Dedimya bağıran kürt olunca

Ölen kürt olunca insanlık tüm anlamını yitiriveriyor

Dünyanın neresinde olursan ol bir ehemmiyetin olmaz

Klaus haklı tabi

Ama Klaus dedim

Bir zamanlar senin ülkende yahudiler yakılırkende

Senin sesin çıkmamıştı, vahşeti seyretmiştin,

Başkalarıda ses etmemişlerdi onlarda seyretmişlerdi

Sonra insanlığından utanır olmuştun

Şimdi ne oldu sana seni umarsızlaştıran nedir söylesene!

Kürtler yakılıyor, tarihtede yakılan kürtlerdi

İşte Dersim İşte Halepçe ve işte daha dün yakılan  Çukurca

Dinle Klaus neden kürtlerin bu feryadı

Birazda beni dinle ve anla

Anlaki insanlığını bilesin

Benim memleketimde

Bir zamanlar Senin ülkende inasana insan demeyen

Çoluk çocuk ayırmaksızın

Kamplara toplayarak yakanların katledenlerin

Gölgeleri  gezmektedir

Ellerinde silah köy köy dolaşıp yakıp yıkmaktadırlar

Kobralarla bombalar yağdırıp canlı bırakmamaktadırlar

Gençlerimizi diri diri yakıp cesetlerini parçalamaktadırlar

Ve bunlar Klaus

Bu silahlarını senine efendilerinde almaktadırlar

Şimdi kalkmış bana neden haykırıyorsunuz diyorsun?

Neden benim ülkemde bağırıyorsunuz demektesin?

Senin tanklarınla benim halkım vuruluyor

Senin kimyasal silahlarınla çocuklarım katlediliyor

Doğam paramparça oluyor

Benim bağırmam feryat etmem parçalamam kadar daha tabii ne olabilirki

Evladımı kaybetmişim ülkem paramparça

Söylesene Kalus benim daha kaybedecek neyim kaldı ki???

Ölümün adı kürtler olunca Klaus bu dünyada sorun olmuyor

İsyanın adı kürt olunca dünyanın başı ağıryor

Korkular telaşlar başlıyor, baskılar silahlar devreye giriyor

Türkü almanı amerikalısı öldürülünce insanlık tek ses oluyor

Ama kürtler katledilince insanlık sağırlaşıyor

Ve

Ortadan kayboluyor  

İnsanlığınız yok oluyor birden

Ama ben insanlığımı daha yitirmedim

İnsanlığım bende oldukça özgürlüğümüde sonuna kadar kovalayacağım

Sen var rahatsız ol sevgili Klaus

Bu sesler seni ve özgürlüğümü elimden alanları daha çok rahatsız edecek

Çokkk

Bu seslere alışacaksın sevgili Kalus

Ve belkide bu sese bir gün sende katılacak ses vereceksin

İnsan olmanın vicdanına erecek

Haklılığımı nasıl olsa anlayacaksın

Yalnız sen değil Klaus

Bu dünya bir gün nasıl olsa  benimlede tanışacak

Hey gidi dünya  heyyy adeleti olmayan fani dünya.....

Ali haydar Gürbüz                           08.11.11