31 yıl aradan sonra altı ay önce AKP’nin çağrısı üzerine Türkiye’ye dönen eski PSK genel sekreteri Kemal Burkay’in son birkaç haftadır PKK, onun lideri Abdullah Öcalan ve arkadaşlarına karşı saldırılarının dozunu artırdı. Kürtler ararsı bir gerilim ve krizin oluşmasına neden oldu.

Ancak Burkay’ın bilerek tırmandırdığı bu gerilim sunidir. Gündemdeki can alıcı sorunları ötelemeye yöneliktir. AKP karargahlarında hazırlanan psikolojik savaşın yönlendirmesine göre hareket eden, onun çizdiği sınırlar ve estirdiği rüzgar kadar uçabilen suni bir balondur.

BURKAY SUNİ GÜNDEM PEŞİNDE

Kürdistan Özgürlük Hareketi’ni hedef alan bu saldırının, kara ve kirli propagandanın ne kadar süreceğini de şimdi ‘Aslan asker Şvayk’ gibi her konuda ve her önüne uzatılan mikrofona konuşan Burkay ve diğerleri olmayacaktır. Çünkü bu sürecin inisiyatifi PKK’ye, Abdullah Öcalan’a ve KCK yöneticilerine ağır hakaretler yağdıran bu beylerde değil.

Böyle düşünmek saf dillik olur. Türk rejimi konusunda, onun karakteri, hareket tarzı konusunda hiçbir şey bilmemek olur.

Koordinatör bakan Beşir Atalay’ın 2011 yılının sonunda itiraf ettiği gibi bu işler, ta 2009 yılının başlarında, önceden ‘tartışılmış, kararlaştırılmış, planlanmış ve uygulanmaktadır.’

Bu nedenle Burkay ‘saf’ olabilir, yaptığı açıklamalara ‘derinden’ de inanmış olabilir. Bu ayrı bir konudur. Ancak söylediği şeylerin sonuçları, orta çıkardığı durum ve yarattığı suni gerilim ve kriz başka bir şeydir. Sonuçlarının kime yaradığı, neye hizmet ettiği ile yakından ilgilidir.

ANGEJE OLANLAR KÜRTLER ADINA KONUŞAMAZ

Burkay’ın söyledikleri ve yaptıkları koordinatör bakanın itiraf ettiği ve AKP karargahının hazırladığı ve uyguladığı plana uygundur. Bu psikolojik hareket planıdır. Burkay son söyledikleri ve çıkışlarıyla, yürüttüğü kampanya ile bu planın bir parçası haline gelmiştir. Kürtler adına konuşma pozisyonunu, PKK’ye muhalif olmaktan dolayı değil, Türk tezlerine angaje olduğu için, rejimin tasfiye planın bir parçasına dönüştüğü için kaybetmiştir.

Bu plana göre dil uzatılmayan, hakaret ve saldırıya maruz kalmayan, şaibe altında bırakılmayan tek bir kişi, parti, sivil toplum örgütü, belediye başkanı, meclis üyesi, milletvekili, aydın, , gazeteci, avukat, sendikacı, yani biat etmeyen hiç kimse kalmamalıdır. Herkes ve her şey şaibeli hale getirilmelidir.

Çünkü Kürdistan Özgürlük Hareketini itibarsızlaştırmak, onu bir muhatap ve taraf olmaktan çıkarmak, bu mümkün olmuyorsa çatışma, çelişki yaratmak, gündemi suni konularla meşgul etmek, farklı Kürt dinamiklerinin iş birliğini ve yakınlaşmasını önlemek bu planın en başta gelen hedefidir.

Şimdi Erdoğan ile bir dönem PSK gibi bir örgüte liderlik yapmış Kemal Burkay’ın ve onunla başka konularda kanlı bıçaklı olan, ama PKK ve Öcalan düşmanlığı konusundan ideolojik olarak ondan beslenen, onun argümanlarını tekrarlayan İbrahim Güçlü’nün dediklerini yan yana koyun o zaman bu psikolojik hareketin resmi netleşmiş olur.

MCCARTHY DÖNEMİNİN ADAMLARI

Daha dün Erdoğan ‘KCK operasyonları’ adı altında yapılan kırım harekatıyla içeri alınan Kürt gazetecilerini de kast ederek, hem de özel savaşın yeni ‘amiral gemisinin’ 25. Kuruluş yıl dönümünde ‘katil, cinsel tacizci ve darbeci’ olarak nitelendirdi.

Erdoğan şekeri fırladığı için bunları söylemiyor. Böylesine bir sıfatlama yapmıyor. Daha önce ‘adamları’ tarafından hazırlanan metni okuyor.

Herkesi aynı sepete koyma, itibarsızlaştırma ve şaibe altında bırakma modeli ilk önce 1950 yılların başında ABD’de uygulandı. ‘McCarthy dönemi’ olarak ta anılan bu dönem de rejim karşıtı olan herkes, insan hakları savunucuları, gazeteciler, aydınlar, sol ve sosyalistler, Kızılderili önderler, siyahi liderler, taciz, tecavüzcü, katillerle ‘aynı paket’ içinde mütalaa edildi.

İlk önce itibarsızlaştırıldılar ve daha sonra bir ‘cadı avı’ ile etkisiz hale getirildiler. Bu dönem Amerikan tarihine kara bir leke olarak yazıldı.

Şimdi Türkiye’de başbakanın adamlarının yaptığı budur. Sadece kullandıkları araç, gereç, takım ve oyuncu yer yer değişmektedir. Şimdi sahaya sürdükleri- ki emin olun iş bittikten sonra bir daha dönüp yüzün bakmayacakları -oyuncu’ Burkay’dır.

BURKAY’IN YAPTIĞI ELEŞTİRİ DEĞİL

Burkay sadece Öcalan’a, KCK Yürütme Konseyi başkanına ve üyelerine ağır hakaretlerde bulunmuyor. McCarthy döneminde uygulanan psikolojik savaşın tipik bir çarklısı haline geliyor. Önüne gelen herkese ve her şeye aslında hakaretten de öte, küfür sayılacak saldırılarda bulunuyor. Bunun adına da eleştiri diyor.

Örneğin sadece PKK’yi ‘derin devletin bir projesi’, Abdullah Öcalan başa olmak üzere Murat Karayılan, Duran Kalkan, Cemil Bayık gibi Kürdistan Özgürlük Hareketinin öncülerini ‘Ajan’, Erenekoncu’, ‘bir şey bilmeyen’ kişiler olarak nitelendirmiyor.

Daha da öteye gidiyor. Hülya Oral adlı bir Türk gazetecisin verdiği söyleşide BDP’yi, DTK’yı aşağılıyor, Ahmet Türk, Osman Baydemir, Leyla Zana gibi önemli Kürt politikacılarını, siyasi aktörleri küçümsüyor. Tıpkı Erdoğan ve onun adamları gibi onları hiçleştirmeye ve itibarsız kılmaya çalışıyor.

Hepsi bu kadar mı? Elbette değil. Faşist içişleri bakanı İdris Naim Şahin gibi KCK operasyonlarını haklı buluyor. 6200 kişinin tutuklanmasına yol açan süreçten Kürt hareketini sorumlu tutuyor. Ve bunu yaparken akıl almaz bir demagojiye başvuruyor.

CNNTÜRK’te katıldığı bir programda sunucunun dahi hayretli bakışları altında KCK operasyonları savunduktan sonra, müthiş bir ‘analizle’ kimin KCK’li olup olmayacağına da şu düzmece delillerle iki yıl içinde 6200 kişiyi tutuklayan ‘mahkemelerin karar vereceğini’ söylüyor. KCK’li olmayı bir suç ve içeri atılma gerekçesi olarak izah etmeye çalışıyor.

Yani kısacası son 40 yıl içinde verilen onca mücadeleyi, kazanılan onca mevziiyi değersiz ve bir hiç olarak görüyor.

KÜRTLERİN BİRİLİĞİNE DİNAMİT

Ve Burkay bu işi, yani bu suni gerilimi ve krizi BDP başta olmak üzere DTK, TEV-KURD KADEP, HAK-PAR, TŞGD, ÖSP gibi farklı Kürt eğilimlerin, en azından yeni Anayasa konusunda ortak bir görüş oluşturmaya çalıştıkları bir dönemde tırmandırıyor.

Açıkçası ilk önce TBMM komisyonunda, daha sonra televizyon ve gazete söyleşilerinde söyledikleriyle Kürtler arası birliğin temeline dinamit koymuş oluyor.

Ayrıca saldırı altında olan ve Burkay’ın küfür, suçlama ve mesnetsiz hakaretlerine cevap veren KCK Yürütme Konseyi başkanı Murat Karayılan’ın açıklamalarından ise garip ‘bir tehdit algısı’ yaratarak, Kürdistan Özgürlük Hareketine karşı bir kampanyaya başlatmaya çalışıyor. Bir kaşık suda kendisinin merkezde olduğu bir fırtına kopartıyor. Kürtlerin, en azından geçmişte kendisinin genel sekreterlik yaptığı partinin ve taraftarlarının enerjisini heba ediyor. Yaptığı açıklamalar, içine girdiği hırs ve ‘yeni’ ilişkilerle hale ona gönül verenleri de mahcup ediyor.

AKP iktidarı döneminde ilk önce kara kuvvetleri komutanı ve daha sonra genelkurmay başkanlığına getirilen İlker Başbuğ’un tutuklanması her kes tarafından ‘olağan dışı’, ‘hayal edilemez’ olarak görülüyor. Herkes bulunduğu yerden olaya ilişkin görüş ve pozisyonunu açıklamaya izah etmeye çalışıyor. 

BAŞBUĞ İÇİN KÜRTLER ÜZÜLMEZ

Her şeyden önce şimdi ‘beş yıldızlı’ bir hapishaneye atılan Başbuğ için Kürtlerin üzgün olduğunu sanmıyorum. AKP ile birlikte uzun dönem Kürdistan’da kirli bir savaşın tepesindeki birilerinin neden ne olursa olsun bu duruma düşmüş olması Kürtler açısından bir anlamda-intikam duygusuyla değil tabi-sevinç vericidir.

Hele hele yıllardır Kürtleri haksız ve mesnetsiz bir şekilde ‘terörist’ diye tanımlayan ve bu tanımdan hareketle Kürtlere karşı yürüttüğü kirli savaşı ‘terörizme karşı mücadele olarak’ maskeleyen birisinin ‘terör örgütü kurma ve yönetmekle’ suçlanıp, ‘cezaevine konması’ Kürtleri hiç ama hiç üzmez.

Kaldı ki Başbuğ’un tutuklanması bir mağduriyet ortaya çıkarmamıştır.Başbuğ Kürtler açısından en son üzülecek adamadır. Bir devşirme olan bu general Türk olmamasına rağmen ‘Türk’ten daha fazla Türk olarak’ ırkçı ve katildir. Bu nedenle Kürtlerin kendi katline üzülmeleri asla söz konusu olamaz.Bunun böyle bilinmesinde sayısız yara vardır.

KIŞIN GELEN BAHAR ERDOĞAN’I ÜRKÜTTÜ

Şimdi gelelim işin aslına. Başbuğ’un yıllar önce ortaya çıktığı iddia edilen ‘internet Andıçı’ vesilesiyle şimdi tutuklanması ister istemez akla bir yığın soru getirmektedir. Özellikle tutuklanmanın Roboski katliamından hemen sonra gerçekleşmiş olması haklı olarak ilk akla bir perdeleme ve gündem değiştirme kuşkularını getirmektedir.

Elbette ki AKP ve onun özel savaş politikalarını yakından bilenler için bu yersiz bir kuşku değildir. Kendisini artık ‘devlet’ olarak ilan eden Türk başbakanı Tayyip Erdoğan başta olmak üzere, Türk genelkurmayı, hükümet, Gülen Cemaati ve Türk medyası 35 Kürt gencinin katledildiği bu vahşette suçüstü yakalanmışlardır.

Katliam maskeleri indirmiştir. Erdoğan-Gülen-Gül-Özel’ın oluşturduğu Kürt karşıtı kirli ittifakın yakın ve orta dönemdeki hedefleri bu katliamla deşifre olmuştur. Bölgede ‘model olarak’ yutturulmaya çalışan Türk devleti ve onun kafatasçı hükümeti Roboski katliamıyla sadece Kürtler ve Türkiye kamuoyunda, değil bölge ve dünyada da ciddi prestij kaybına uğramış, adeta rezil-rüsva olmuştur.

Kürdistan halkı, demokrasi ve barışsever güçler katliam karşısında yeni bir serhildan dalgası başlatmıştır. Bahar, bu katliamla Kürdistan’a kışın tam ortasında gelmiştir. BDP’li milletvekilleri büyük bir cesaretle bu soykırımı Türk meclisine taşımış, katliamın sorumlularının yakasına yapışmıştır.

İşte Başbuğ böylesine bir ortamda, yıllar önce yapıldığı söylenen ‘internet andıçı’dan dolayı tutuklanmıştır. Başbuğ’un tutuklanması medya tarafından realite-şova dönüştürülerek Roboski katliamı unutturulmaya, gündemden düşürülmeye ve perdelenmeye çalışılmıştır.

ERDOĞAN İÇİN TAZE KAN

Ancak bu işin görünen yanıdır. Birde bu ‘tutuklamanın’ Kürtlere karşı yeni bir saldırı dalgasına vesile yapılacağı kuşkusudur.  Son 4-5 yıldı yapıldığı gibi

Yani hükümet kendisine karşı darbe yapacakları iddiasıyla asker-sivillerden bir içeri alırken, buna karşı Kürtlerden on, yüz ve hatta binlere varan tutuklama ve gözaltılar gerçekleştirdi.  Kortek, Kazan Vadisi ve Uludere gibi katliamlar yaptı.

AKP-Gülen cemaatinin ‘ortak havuzunda’ hazırlanan plan gereği darbecilerle, özgürlük isteyen Kürtler aynı paket içine alındı. Hatta daha ahlaksızca Kürtler, Kürdistan özgürlük hareketi, bin bir yalan, dolan ve özel savaş haberleriyle Ergenekoncularla işbirliği içinde gösterildi. Tabi ki bu nedensiz değildi. Soykırımın da bir meşruiyeti olması gerekiyordu.

Amaç;  bir taraftan zaten kafa olarak sürecin dışına düşmüş ve Kürdistan özgürlük Hareketine karşı savaşta yenilmiş, yıpranmış ve Erdoğan-Gülen ikilisinin derin devletlerini oluşturmaları önünde ayak bağına dönüşmüş, daha da ötesi ‘Big Brother‘ ABD’nin ihtiyaçlarını karşılayamaz olmuş ekibi tasfiye etmek. Diğer taraftan yıllarca bu ekibinde, Erdoğan hükümetinin de hedeflediği, öldürdüğü, ortadan kaldırmak istediği Kürtleri ve özgürlük hareketini tasfiye etmek. 

AKP özel hazırladığı kirli ve kara propaganda ile Kürt hareketini, tıpkı darbeciler gibi KCK’yi, BDP’yi ‘gizli’, ‘karanlık’ ve ‘tehlikeli’ güçler olarak lanse etti. Kürt hareketini cuntacılar, Ergenekoncular’ gibi demokrasinin önünde en büyük engel olarak gösterdi. Kürt hareketinin,- ki buna BDP de dahildir- ortadan kaldırılması fikrini yaydı. Bir öcü olarak sundu. Bunda da kısmen başarılı oldu. En azından Türk toplumunu bu yalana inandırdı. Hatta liberal-demokrat çevrelerde dahi azımsanmayacak bir destek gördü.

Ancak Erdoğan’ın tüm bu desteğe rağmen Kürdistan özgürlük Hareketi karşısında başarısız kalması, ‘KCK operasyonlarının’ giderekten izah edilememesi ve tabi ki Kürdistan’a yürütülen ve bir soykırıma dönüşen kirli savaşta ortaya çıkan gerekçeler, AKP’nin içte ve dışta meşruiyetini ciddi şekilde tartışmalı hale getirdi. Krala destek veren soytarılar bile sarayı terk etmeye başladı. Böcekler yuvalarından çıktı. Ankara’da kriz Kürt karşıtı kutsal ittifakı parçalamaya, bölmeye başladı. AKP’nin Kürt düşmanı ve tasfiyeci politikası ağır bir darbe aldı. Çıkmaza girdi. İşte bu nedenle hükümet yeni bir hamleye ihtiyaç duydu.

SIRA MİLLETVEKİLLERİNE Mİ GELDİ?

Çünkü Türk hükümeti açısından ‘KCK operasyonları’ son bulmuş değil. Daha içeri alınacak çok Kürt var. Belediye başkanları var. Daha tutuklanacak milletvekilleri var. Ve daha kapatılacak BDP var. Ve daha öldürülecek çok Kürt var. Yani daha var oğlu var. 

Ancak Roboski katliamıyla suçüstü yapılan hükümetin kirli işleri yarıda kaldı. AKP her yerde ciddi bir meşruiyet sorunuyla yüz yüze geldi. Bunu ancak yine kamuoyunun kafasını karıştıracak, kendisini değişim ve demokrasi gücü olarak yutturacak yeni bir hamleyle perdeliye bilirdi. İlker Başbuğ bu iş için biçilmiş kaftandı. Taze kan böylelikle bulundu. Nede olsa ilk kez Türkiye tarihinde bu düzeyde bir asker tutuklanıyordu. Hem de darbeci olarak.

Önemsiz midir? Kesinlikle hayır. Elbette ki önelidir. Ancak esas mesele şudur: Başbuğ Kürtlere karşı işlediği suçlardan dolayı yargılanacak mı? Veya Kortek’te altı aylık Solin bebeğinde aralarında bulunduğu 7 sivili öldüren, Kazan vadisinde kimyasal silahlarla 36 Kürt gerillasını katleden veya en son Uludere’de 35 gencin katliam fermanını veren genelkurmay başkanı, kuvvet komutanları adalet önüne çıkacak mı?  Veya  Doğan Güreş’ten İlker Başbuğa, Tansu Çiller’den Yaşar Büyükanıt’a, Nejdet Özel’den kafatasçı Erdoğan’a kadar Kürtlere karşı cinayet ve insanlık suçu işleyenler hesap verecek mi? Esas soru budur. Hiç kimse kusura bakmasın gerisi tehdit ve soykırımla karşı karşıya kalan bir halk için, Kürtler için bir oyun ve tuzaktır.

Çünkü İlker Başbuğ’un ‘içeri alınması’ Kürtlere karşı yeni bir saldırının zemine dönüşme tehlikesi vardır. Bu hamleyle içte işte ve dışta kendisine yeni meşruiyet alanı yaratma çalışan Erdoğan hükümeti BDP’li milletvekillerini tutuklamaya kalkarsa hiç kimse şaşmasın.

Tecrübeyle sabittir. ‘Ergenekon’, ‘Balyoz’ ve ‘İnternet Andıç’ gibi adlandırılan davalar çerçevesinde her tutuklanan  ‘büyük balıktan’ sonra esas balyoz Kürtlerin kafasına indirildi.

Kaynak: http://cahitmervan.blogspot.com/

Tayyip Erdoğan ve ekibinin yere göğe sığdıramadığı Türk ordusuna bağlı savaş uçakları katliam gerçekleştirdi. Daha önceden tepsi edilen ve sivil oldukları bilenen hedef F16 savaş uçaklarıyla vuruldu. 36 sivil Kürt katledildi. 

Katliamı kamuoyu ve dünya ROJ TV ve ANF aracılığıyla öğrendi. Türk basını, Türk haber kanalları saatlerce sustu. Katliamı görmedi. Hükümetin emir eri gibi davrandı. 

Türk basını katliamı 9 saat susarak görmedi, ancak Türk genelkurmay başkanlığının katliamı dolaylı üstlenen ve aynı zamanda kelime oyunlarıyla, yalan bir takım iddialarla perdelemeye çalışan açıklamasını anında gördü. Büyük bir utanmazlık örneği sergileyerek, katliamı perdeleme işine başladı. 

Ancak Türk basını da Türk genelkurmayının yalanlarla dolu açıklamasını çuvala sığdırmadı. Çünkü Erdoğan’ın bir numaralı ‘adamlarından’ ve kamuoyunda ‘Kimyacı ’ olarak ün salan Necdet Özel’in başında bulunduğu genelkurmay yaptığı açkılamayla katliamı gizleme telaşı içinde yakayı ele verdi. Yaptığı 8 maddelik açıklamada gerçekleri gizlemek için battıkça battı. Yalan üstüne yalan att. 

İşte Türk genel kurmayının Robiski’de 36 Kürdün öldürüldüğü katliamı gizlemek için attığı yalanlar ve gerçekler..

Yalan 1

“Türk Silahlı Kuvvetlerinin sınır ötesi harekatı, TBMM tarafından 17 Ekim 2007 tarihinde kendisine verilen ve birer yıllık sürelerle yenilenen yetki gereği sürdürülmektedir.”

Gerçek 

Türk ordusu 1983 yılından beri Güney Kürdistan’a yönelik askeri operasyonlar düzenliyor. Bu güne kadar yaklaşık olarak 30 yakın ve zaman zaman 50 bin kişilik orduyla bu operasyonlar yaptı.1Ekim 2007’den beride TBMM verdiği tezkereyle değil, Irak’ın hava sahasından sorumlu ABD’nin tanıdığı izin ile hava saldırıları yapmaktadır. TBMM’de AKP’nin üç kezdir uzattığı tezkere ise soykırıma ‘uluslar arası hukukta’ dayanak bulmak içindir. 

Yalan2

“Terör örgütü elebaşılarının son dönemde verdikleri kayıplar için gruplara misilleme talimatı verdikleri ve bu doğrultuda özellikle sınır ötesinde Sinat-Haftanin'e takviye maksadıyla çok sayıda terörist gönderildiği bilgisi alınmıştır.”

Gerçek

Katliamı gizlemek için uydurulmuş sıradan, beş para değeri olmayan bir yalandır. Kaldı ki katliamın gerçekleştiği alan sınırın Türkiye kesimindedir. Haftanin ise sınırından yaklaşık 10 kilometre içtedir. 

Yalan3

“Çeşitli kaynaklardan alınan istihbarat ve yapılan teknik analizler sonucunda, içlerinde örgüt elebaşılarının da bulunduğu terörist grupların bölgede bir araya geldikleri ve sınır hattındaki karakol ve üs bölgelerimize yönelik saldırı hazırlığı içinde oldukları anlaşılmış ve ilgili birlikler ikaz edilmiştir.”

Gerçek

Hiç bir dönemde Türk ordusu elindeki gelişmiş tekniğe rağmen gerillanın nasıl hareket edeceğini ve nerede vuracağını tespit edememiştir. Örneğin gerilla Irak-Türkiye sınırından yüzlerce kilometre içerde de, örneğin Hatay, Samsun, Trabzon, Dersim, Amed ve Serhat’ta da başarı eylemler yapmıştır. Bu yalan katliama dolaylı gerekçe yaratmadır..

Yalan4

“Geçmişte bölücü terör örgütü tarafından gerçekleştirilen saldırılarda, teröristlerin, kullandığı ağır silah, cephane ve patlayıcıları yük hayvanları ile Irak'tan getirerek sınırdan içeri soktukları, teslim olan terörist ifadelerinden bilinmektedir.”

Gerçek

Dünya alem de biliyor ki PKK gerillaları ‘sınır dışında’ olduğu kadar ‘sınır içinde’ de üstlenmişlerdir. Daha önce yapılan eylemlerden de çok rahat anlaşılacağı gibi ‘sınır içinde’ yeterli üstlenmeleri vardır. Bu nedenle bu kış günlerinde ‘sınır dışından’ askeri mühimmat taşımaları akla uygun değildir. Bu düpedüz yalandır. 

Yalan5

“Bölücü terör örgütü mensuplarının, Irak Kuzeyinden gelerek hududumuza yakın karakol ve üs bölgelerimize eylem yapacağına dair istihbaratın artması üzerine, keşif ve gözetleme gayretleri sınır boylarında artırılmıştır. Bu kapsamda, 28 Aralık 2011 günü saat 18.39'da, Irak sınırları içinde hududumuza doğru bir grubun hareket halinde olduğu İnsansız Hava Aracı görüntüleri ile tespit edilmiştir.”

Gerçek

Türk ordusu 24 saat boyunca insansız hava araçlarıyla keşif ve gözetleme yapmaktadır. Bu insansız uçaklar kusursuz görüntü geçmektedir. Bu görüntülerde sıradan bir kişi dahi hareket halinde olanların sivil mi, yoksa gerilla olduklarını göre bilir. Bu nedenle katledilen insanların sivil oldukları başından beri genelkurmay tarafından bilinmektedir. 18.39 olarak verilen saat ise katliamı perdeleme yalanına inandırıcılık kazandırmak içindir. Uydurulmuş olması büyük bir ihtimaldir. 

Yalan6

“Grubun tespit edildiği bölgenin teröristler tarafından sıkça kullanılan bir yer olması ve geceleyin hududumuza doğru bir hareketin tespit edilmesi üzerine hava kuvvetleri uçakları ile ateş altına alınması gerektiği değerlendirilmiş ve saat 21.37-22.24 arasında hedef ateş altına alınmıştır.”

Gerçek

Katledilen sivil insanlar sınır ticareti yaptıkları bilinmektedir. Gerillalarla asla aynı güzergahı kullanmaları mümkün değildir. Gerillaların sanki düzenli yolcularmış gibi bir güzergahlarının olduğunu iddia etmek başlı başına bir yalandır. Kaldı ki gerillalar sınır ticareti yapanlarla aynı güzergahı kullandıklarına dair hiç bir kanıt söz konu değildir. Mantıkla izah edilecek bir yanı yoktur. Büyük ihtimalle aynı güzergah defalarca sınır ticareti yapan ve katledilen bu insanlar tarafından kullanılmıştır. Heronlar ilk kez değil, belki onlarca kez bu görüntüleri elde etmiştir. Yani hedef daha önce net olarak bilinmektedir. 

Yalan7

“Olayın meydana geldiği yer, bölücü terör örgütünün ana kamplarının konuşlu olduğu, sivil yerleşim bulunmayan, Irak kuzeyindeki Sinat-Haftanin bölgesidir.”

Gerçek

Bu tümüyle yalandır. Genelkurmayın ‘Sinat’ dediği yerle katliamın yapıldığı yer arasında en az 30 kilometre bir mesafe söz konusudur. Katliam Türkiye sınırları dahilinde yapılmıştır. Katliamı sınır dışında yapılmış gibi göstermek içine düşülen telaşın bir ürünüdür. 

Yalan8

“Olay hakkında idari ve adli inceleme ve işlemler devam etmektedir.”

Gerçek

Buda bütün yalanların toplamıdır. Türk ordusu, polis ve hükümeti yaptığı hiçbir katliamda doğru dürüst bir soruşturma yapmamıştır. Kürtlere karşı yapılan katliamlardan dolayı yargılanan tek bir asker dahi söz konusu değildir. 21 Ağustos’ta Kotrek’te 7 sivili katleden, 22 Ekim’de Kazan vadisinde kimyasal silahlarla 36 Kürt gencini öldüren bir ordudan gerçek bir soruşturma ve inceleme beklemek ham hayaldir. 

Doğrusu Türk başbakanı Tayyip Erdoğan açıklayana kadar Kürdistan ve Türkiye toplumu ‘açılım’ politikasının koordinatör bakanı Beşir Atalay’ın ‘Kürt’ kökenli olduğunu bilmiyordu. Atalay AKP’nin Kürt sorunda tipik bir ‘halkla ilişkiler’ çalışması olarak yürüttüğü, ancak adına ‘açılım’ dediği süreçte öne çıktı. Hükümet adına sözüm ona sorunun çözümü için ‘taraflarla’ görüşmeler yaptı.

Ancak Erdoğan’ın Atalay’ın da ‘Kürt kökenli’ milletvekilleri ararsında ismini zikretmesi birçok kesimi hayretler içinde bıraktı. Hatta bu ‘deşifrasyondan’ sonra KCK Yürütme Konseyi Üyesi Duran Kalkan hayretini gizlemeyerek ‘meğerse Kürtler, ‘Kürt kökenlilerle’ konuşuyormuş’ diyecekti.

Beşir Atalay, Kürdistan Özgürlük Hareketi’ne karşı yürütülen tasfiye politikalarının merkezindeki bir isim. ‘KCK operasyonları’ adı altında siyasi soykırım operasyonları başladığı zaman o içişleri bakanlığı koltuğunda oturuyordu. İşi bizzat koordine etmekten sorumluydu. Bu uğrusuz işine 12 Haziran seçimleri sonrası kurulan 3. Erdoğan hükümetinde başbakan yardımcısı olarak devam etti. Her iki dönemde de tasfiye ve soykırım politikasının koordine bakanı olarak öne çıktı.

Aslında tasfiye ve soykırım politikasının koordinatörlüğünü bir ‘Kürt kökenli’ bakanın üstlenmiş olması tesadüfü değildi. Çünkü Türkiye’nin son 40 yılında büyük çalkantılar ve katliamların yaşandığı dönemde içişleri bakanlığı koltuğunda veya bu işlerin koordinesinde, egemen Türk kimliğine sahip olmayan hep ‘kökeni’ farklı birisini görüyoruz.

Örneğin Kürtlere karşı kirli savaşın sınır tanımadığı, faili meçhul cinayetlerin artık günlük, sıradan hale geldiği bir dönemde içişleri bakanı ilk önce Diyarbakırlı ‘Kürt kökenli’ Abdulkadir Aksu (1989-1991) daha sonra ‘Kürt kökenli’, Dersim soykırımında kurtulmuş bir ailenin çocuğu İsmet Sezgin’dir. ( 1991-1993). Emniyet genel müdür ise Elazığlı ‘Ermeni kökenli’ Mehmet Ağar’dır. Ağar 1996 yılında sırasıyla hem Adalet bakanı, daha sonra içişleri bakanı oldu. Her dönemin karanlık adamı olarak tanınan Abdulkadir Aksu’nun AKP’nin ilk iktidar dönemi olan 2002-2007 yılları ararsında içişleri bakan koltuğunda görüyoruz.

Buna bir ‘Kürt kökenli’ Beşir Atalay’da eklenmiş oldu. Atalay tıpkı ondan önceki Aksu-Sezgin-Ağar ve diğerlerinden sıkça duyduğumuz devletin ret, inkar ve terör politikasının değişmez sloganı haline gelen ‘PKK’lilere artık hiç bir yerde rahat yok’, ‘enselerindeyiz, bitti bitecekler’ nakaratından sonra Erdoğan hükümetinin büyük bir demagoji ile gizlemeye çalıştığı Kürt düşmanı politikasını tüm çıplaklığıyla açıkladı. İtiraf etti.

Atalay aslında soykırımcı bu hükümeti, onun liderini aklamaya, çıplak olan kralı giydirmeye çalışan dalkavuklara, sözde liberallerle, ‘Kürt kökenli’ sözde kanaat önderlerine, AKP’nin eteklerine yapışan sözde tek kişilik liderlere esaslı bir şamar indirdi.

Atalay son derce net ve açık konuştu. Açık söylemek gerekirse çıtayı ‘doğru’ yerden koydu. Başından beri gizledikleri soykırımcı planın ayrıntılarını açıkladı. Kendi dalkavuklarına dahi parmak ısırtacak itiraflarda bulundu.

Bu itiraflar şunlardı:

Bir, Her şeyden önce Atalay Erdoğan hükümetini 90’lı yıllardan, yani Çiller-Ağar-Güreş üçlüsünün farklı bir politika izlediği iddialarını bizzat o dönemin sloganını kullanarak boşa çıkardı. Tıpkı 90’lı yıllardaki gibi ‘şu an, PKK ve terör unsurları için sınır içi, sınır dışı, kırsal kesim, hepsi onlar için güvensiz’ diyerek PKK’nin ‘ha bitti, bitecek’ üzere olduğunu ima eden, dile getiren bir özel savaş dili kullandı.

İki, AKP karargahlarında hazırlanan daha çok kamuoyunu yanıltmayı hedefleyen, özelliklede Kürdistan sorununda artık bir ‘Çıplak Kral’ olan Erdoğan’ı giydirmekle mesai tüketen Taraf başta olmak üzere Türk basınının ‘ateşkes var’ numaralarına bir nokta koydu. Ateşkes olduğuna ilişkin basında yer alan haberleri açık bir dille yalanladı ve ‘şu anda denildiği gibi bir 'görüşmedir, şudur, budur' öyle bir şey söz konusu değil’ dedi.

Üçüncü ve en önemli ise Atalay ‘sınır ötesi operasyonlardan, KCK operasyonlarına hepsi koordinasyon içinde, tartışılmış, kararlaştırılmış, planlanmış ve yürütülmektedir" dedi.

Şimdi bundan daha açı itiraf olur mu? Olmaz. Çünkü adam açık açık söylüyor. Bunu anlamamak için ya ahmak olmak gerekiyor, ya da işi ahmaklığa vurmak gerekiyor.

Ne diyor AKP hükümetinin tasfiye politikasından sorumlu ‘Kürt kökenli’ koordinatör Bakanı?

Tartışma, kara, planlama ve yürütme. Yani askeri ve siyasi operasyonlar bir eşgüdüm ve koordine içinde tartışılmış ve karara bağlanmış. Gerekli kısa, orta hedefler üzerinde anlaşılmış. Plan yapılmış. Ve 14 Nisan 2009’da uygulamaya konulmuş.

Bu kirli ve bir o kadar tehlikeli işin telemi Dolmabahçe görüşmelerinde Erdoğan ve dönemin genelkurmay başkanı Yaşar Büyükanıt tarafından atıldı. Varılan mutabakat mezara kadar götürülecek bir ‘sır’ olarak kalacağı belirtildi. Burada üzerinde anlaşılan Kürt soykırımı daha sonra Milli Güvenlik Kurlunda tartışıldı ve kara bağlandı.

AKP karargahlarında bu soykırım planın ince ayrıntıları hazırlandı. Bu soykırım, ret ve inkar politikasına uygun olarak işin ‘halkla ilişkiler’ ayağı, yanı basın-medya ayağı, TRT6 ve benzi tuzaklar hazırlanmaya başlandı. Avrupa’dan AKP’nin siyasi soykırım politikalarına destek sunacak adam toplamak için otel odalarında pazarlar kuruldu. Bunun adına da, ‘tartışma’ ve ‘açılım’ denildi.

 Yani 14 Nisan 2009 günü başlatılan ve şu yazıyı okuduğunuz saate kadar devam eden 20 bini aşkın kişinin gözaltın alınması, beş bin kişinin tutuklanması, Ahmet Türk ve Aysel Tuğluk’un milletvekilliklerinin düşürülmesi, DTP kapatılması, belediye başkanlarını, meclis üyelerinin tutuklanması, seçilen milletvekillerinin serbest bırakılmaması, 80 bin oy alarak seçilen Hatip Dicle’nin milletvekilliğinin düşürülmesi, Kürt özgürlük savaşçılarına karşı kimyasal silah dahil her türlü imha aracının kullanılması ve tabiî ki psikolojik savaş bütün bu konseptin sonucuydu. Arkası da gelecek.

Bu işin öyle söylendiği gibi hukukla-gugukla bir alakası yoktur. Öyle Türk basının karatma yaparak, gerçeği katlederek iddia ettiği gibi bu bir gruba, bir partiye yapılmış bir operasyon değildir.

Atalay’ın itiraf ettiği ve dört aşamalı olarak nitelediği soykırım girişimi Kürtlerin kazanımını ortadan kaldırmayı hedeflediği gibi, Kürtlerin kolektif hak taleplerini sınırlama ve sıfırlamayı ve başara bilirse Kürt özgürlük hareketini teslim almayı amaçlamaktadır.

Aslında Atalay’ın Ağar’ın bin operasyonuna’ rahmet okutan bir soykırım palanın devrede olduğunu itiraf etmiştir. Uygulamalarda bunu bir kez değil, bin kez doğruluyor. Son Öcalan’ın avukatlarının toplu olarak tutuklanması, Kazan vadisindeki katliam sadece bunlardan bir kaçıdır.

Ayrıca Atalay’ın ‘tartıştık, kararlaştırdık, planladık ve yürütüyoruz’ dediği bu kirli savaş oyunda kimlerin yer aldığı ise üç aşağı beş yukarı biliniyor. Bu da artık bir sır olmaktan çıkıyor.

Bu kesim ve güçler ABD'nin Pensilvanya eyaletinde karargah kurup, Kürtlere karşı soykırım fetvaları yayımlayan Fethullah Gülen’den aşağıya doğru uzanan hayli kabarık bir liste oluşturuyor. Bu liste genelkurmay başkanı, başbakan, kuvvet komutanlarından başlıyor, Türk medyasını içine alacak şekilde genişliyor ve ‘Eee canım şu KCK’de olmasaydı’ diyecek kadar düşen sözde ‘Kürt kökenli’ aydın ve siyasetçi tipine kadar ulaşıyor. Sarkıyor.

Beşir Atalay açıkladığı gayri nizami harp gereği AKP devleti Kürtlere karşı haksız ve kuralsız savaşı kazanma için kendi yedeklerini de cepheye sürüyor. AKP Kürdistan’da yere yıkılmakta olan bir at gibi son tekmeyi güçlü vurmaya çalışıyor. Bütün toplumu da psikolojik savaş yöntemleriyle hipnotize ederek işin içinden çıkabileceğini, sıyrılabileceğini düşünüyor. Aldanıyor. Hem de feci şekilde.

Çünkü bir ülkenin başına gelebilecek en büyük felaket ‘zulümle abat olacağını’ düşünen ‘kralının’ çıplakken kendisini kaftan içinde sanmasıdır.